سفارش تبلیغ
صبا ویژن
 
[ و در خبر ضرار پسر ضمره ضبابى است که چون بر معاویه در آمد و معاویه وى را از امیر المؤمنین ( ع ) پرسید ، گفت : گواهم که او را در حالى دیدم که شب پرده‏هاى خود را افکنده بود ، و او در محراب خویش بر پا ایستاده ، محاسن را به دست گرفته چون مار گزیده به خود مى‏پیچید و چون اندوهگینى مى‏گریست ، و مى‏گفت : ] اى دنیا اى دنیا از من دور شو با خودنمایى فرا راه من آمده‏اى ؟ یا شیفته‏ام شده‏اى ؟ مباد که تو در دل من جاى گیرى . هرگز جز مرا بفریب مرا به تو چه نیازى است ؟ من تو را سه بار طلاق گفته‏ام و بازگشتى در آن نیست . زندگانى‏ات کوتاه است و جاهت ناچیز ، و آرزوى تو داشتن خرد نیز آه از توشه اندک و درازى راه و دورى منزل و سختى در آمدنگاه . [نهج البلاغه]
 
امروز: سه شنبه 99 تیر 24

شاعر بزرگ محلی سرای دشتستانی سرکار خانم معصومه خدادادی طی پیامکی این شعر را بریم ارسال کرد . 

با سپاس از ایشان :

اور هی نافِ زمین نا و دلش بادآوی

هُفِ ریز اومه و شعر از دهنش زادآوی

دشتسون گفت « مبارک که غلامی اومه

سرونی پا قدمت دوم خردادآوی »  


 نوشته شده توسط محمد غلامی در سه شنبه 96/3/2 و ساعت 11:27 صبح | نظرات دیگران()

تاریخ انتشار: 22 دی 1395 - 18:27
اختصاصی/توسط انجمن نوای دشتستانی صورت گرفت؛

اتحاد خبر: انجمن نوای دشتستانی در ادامه سلسله دیدارهای خود این بار با استاد محمد غلامی از شاعران محلی سرای دشتستانی دیدار داشتند که در این محفل صمیمی هنرمندان به اجرای برنامه های خود پرداختند.به گزارش خبرنگار اتحاد خبر، جهانشیر محمودی از اعضاء هیئت مؤسس انجمن نوای دشتستانی مجری این برنامه بود. احسان مبارکی برازجانی مدیر انجمن ضمن ...

اتحاد خبر: انجمن نوای دشتستانی در ادامه سلسله دیدارهای خود این بار با استاد محمد غلامی از شاعران محلی سرای دشتستانی دیدار داشتند که در این محفل صمیمی هنرمندان به اجرای برنامه های خود پرداختند.

به گزارش خبرنگار اتحاد خبر، جهانشیر محمودی از اعضاء هیئت مؤسس انجمن نوای دشتستانی مجری این برنامه بود. احسان مبارکی برازجانی مدیر انجمن ضمن خوشامدگویی به حاضرین و تشکر از خانواده استاد غلامی بابت میزبانی به بیان اهداف انجمن پرداخت.
استاد غلامی پس از تقدیر و ابراز خوشحالی از حضور اعضای انجمن با صدای دلنشینی اشعار خود را خواندند. و در ادامه 2 عدد از کتابهای خود را به حاضران تقدیم کردند.
گفتنی است فریبا جلالیان شاعر دشتستانی، شکوفه حصاری، اسفندیار فتحی، سکینه کمالی نژاد، کامبیز کشاورز و علیرضا باباعلی در حضور استاد غلامی سروده های خود را خواندند. 
در پایان نواخوانان انجمن آقایان علیکرم شحنه و حمید بوستانی به اجرای برنامه پرداختند. آقای شحنه علاوه بر فایزخوانی، گرده های بیدگونی، به اجرای بیت خوانی و خوانش دوبیتی های استاد غلامی پرداختند که در حین خواندن جناب شحنه اشک از چشمان محمد غلامی جاری شد. همچنین استاد ناصر برنا از فایزخوانان اصیل دشتستان نیز به اجرای فایزخوانی پرداختند.


 نوشته شده توسط محمد غلامی در جمعه 95/10/24 و ساعت 12:29 عصر | نظرات دیگران()

تقدیم به همه ی اهالی با صفای روستای بنار آبشیرین و راننده ی شجاعی که آن شب مردم را به سلامت از آب بیرون آورد . 

بیستم دی ماه 1380 

ساعت هشت شب است و باران یک ریز می بارد. آشپزخانه و دو خانه ی دیگر را تخلیه کرده ایم /از آنها دست شسته ایم. آخر آنها کاملاً در محاصره ی آب هستند/هیچ اعتمادی به آنها نیست. چنین بارانی سابقه نداشته است و من فکر می کنم باران از سال 65 هم بیشتر باریده است. 

حدود 90 درصد مردم زیارت با مشکل آب گرفتگی مواجه شده اند. یک لحظه به یاد دیروز دردمنزل آقای غلامی می افتم که با بچه های ارشاد جلسه ای داشتیم. راستی آقای غلامی چه می کند؟ اگر خدای ناکرده سیل بند خراب شود و آب وارد بنار آبشیرین شود؟

سیل سال 65 را به یاد می آورد و آن زمان که 9 سال داشتم... 

هنوز برق نیامده ودچراغ موشی ای که درست کرده ام دارددکـُپ کـُپ می کند. مادرم بی تاب است و گاهی هم گریه می کند. پدرم صبور، اما مضطرب و کسی که بیش از همه شوخی می کند من هستم که نهایت سعی ام را می کنم شاید مادر آرام بگیرد. 

ساعت 9 شب است و هنوز برق نیامده. 

برادرم ستار خبر دارد که بنار آبشیرین را آب فرا گرفته و سر و صدایی که می آید از آنجاست. 

چند لحظه بعد سید محمدرضا موسوی  پیکان بار را روشن کرده و به طرف بنار رفتیم. 

به روستا که نمی شد نزدیک شد و روستا کاملاً در آب محاصره آب بود.

 باران از بالا به پایین می بارید و سیل از پایین به بالامی آمد. خبر دادند که راه برگشت را هم دارد آب می گیرد و ما در محاصره قرار گرفته ایم.

خیلی ها سریع آنجا را ترک کرده و به زیارت برگشتند. فردی که تلفن همراه داشت با بخشداری، فرمانداری، استانداری و هلال احمر تماس می گرفت و با کلماتی رسا از آنها پذیرایی می کرد.

برای کمک یک ماشین سنگین (اسکانیا) وویک تراکتور آمد ولی مرز راه مشخص نبود وکسی را می خواستند که راه را نشان دهد...

باخونسردی لباس هایم را درآورده و به آقای اکبر قادری دادم. به او گفتم اگر دیر شد، به خانه برود به کسی هم چیزی نگو.

آب سرعت بسیار زیادی داشت ولی عمق چندانی نداشت. 

من از سمت راست جاده حرکت می کردم (جاده ای شنی که بین نخلستان وارد بنار می شود)، پشت سر من تراکتور با رانندگی امرالله نعمتی و بعد از آن «اسکانیا» با رانندگی مردی که اهل خوزستان بود (هر جا هست سلامت باشد) 

در دو مرحله سیم های خاردار (خارسیم) که از نخلستان جدا شده بود، راه را سد کرده بود و مجبور شدم برگشته و از تراکتور انبردستی گرفته تا آنها را بچینم. 

هنگام چیدن خارسیم احساس نرمی ای توی کف دستم کردم وقتی آن را از آب بیرون آوردم با تعجب دیدم که چیزی نبود جز «مار». (البته سرما باعث شده بود که توان حرکت کردن را نداشته باشد)

سخت ترین قسمت راه، ورودی روستا بود که هم عمیق تر و هم سرعت آب زیاد بود ولی به هر سختی که بود وارد روستا شدیم. اکثر مردم در خانه ی آقای حاج مصطفی زمانی که آب هنوز آن را نگرفته بود جمع شده بودند. سلام گرمی کردیم و آقای غلامی مرا به کنار آتشی برد که با سوزاندن تایر لاستیکی درست کرده بودند. به گرم کردن خودم مشغول شدم.

ماشین از مردم فاصله داشت و آنها باید چند حیاط را می گذشتند تا به آن برسند. الحمدلله در راهشان آب زیادی نبود. ماشین هنوز پر نشده بود که گفتند باید حرکت کند ولی من اصرار کردم که تعداد بیشتری از مردم باید در ماشین سوار شوند که همین شد موافقت کردند.

هرچه توانستیم از زن و مرد، پیر و جوان، کوچک و بزرگ سوار ماشین کردیم...صحنه های دلخراشی بود...

آب همچنان بالا می آمد و هوا سرد و سرد تردمی شد. تراکتور به داخل روستا رفته بود و کسی از آن  خبری نداشت. از طرفی مردم هم در سرما بودند و ماشین منتظر...

از راننده خواستم که باز خودم جلو می افتم و شما آرام آرام سمت راست من بیایید. (برای برگشتن باید سمت چپ جاده که آب می آمد، حرکت می کردم )

راننده اول گفت که باید تراکتور جلوی ما باشد ولی وقتی خبری از آن  نشد، او هم با من همراه شد و حرکت کردیم...

آب بسیار بالا آمده و سرعت آن نیز بیشتر شده بود. این بار سخت ترین قسمت راه، اول راه بود. جایی که چراغ ماشین زیر آب رفته و همه جا تاریک بود، عمق آب بیش از دو متر و سرعت آن بسیار زیاد بود ( بعدها آقای غلامی گفتند در آنجا نگرانی ام برایت به بی نهایت رسیده بود) 

جز به زیر آب رفتن راهی برایم نمانده بود. ازطرفی پاهایم به زمین نمی رسید و از طرفی اگر شنا می کردم - باوسرعتی که آب داشت - منحرف می شدم. پس مجبور بودم به عمق بروم. شاید  چند ثانیه ای بیش، زیر آبی نرفتم ولی چون سالی بر من گذشت. چرا که فریاد مردم راشنیدم. بماند که چه فکرهایی از ذهنم خطور کرد و چگونه به یاد سال 65 در روستای هفت جوش و آن سیل لعنتی افتادم، ولی از آب که سر برآوردم، دیدم که ناراحتی و فریاد مردم به خاطر من بوده چون فکر می کردند آب مرا برده است.

بسیار خوشحال شدم، با شادی دست تکان دادم و راه را ادامه دادم.

 آب چون دشتی سیاه و بی نهایت، جلوی ما خود را فرش کرده بود. 

پیدا کردن مرز راه بسیار سخت شده بود چون سرعت آب کناره های جاده شنی را با خود برده بود و هر لحظه احتمال داشت با کوچکترین اشتباه من ماشین به بیراهه ای برود که برگشت نداشته باشد. در همین لحظات بود که آقای محمد غلامی هم از ماشین پیاده شد و در طرف دیگر جاده، به هدایت ماشین پرداخت.

با دیدن ایشان بسیار خوشحال شدم. ماشین بین ما و پشت سر ما می آمد. 

وقتی به آسفالت رسیدیم،  گویی باری بسیار سنگین را از روی شانه ام برداشته اند. من و آقای غلامی همدیگر را در آغوش کشیدیم و گریه...

مردم مرتب تشکر می کردند و من شرمنده ی این همه محبت آنها...

اما بعد از آن، ماشین به زیارت رفت. از لباس های من هم خبری نبود. سردی هوا استخوان سوز بود و هیچ وسیله ای برای گرم کردن خود نداشتم. تا اینکه دو ماشین دیگر نیز آمدند تا به بنار وارد شوند و بقیه را نجات دهند.

این بار آقای حیدر نعمتی هم با من بود ولی هر دو ماشین نتوانستند ادامه دهند و از راه منحرف شدند. سیاهی و دریایی از آب نوعی سرگیجه برای رانندگان می آورد. 

ساعت 2 شب بود که قایقی رسید. اول گفتند سوخت ندارد. بعد که سوخت پیدا شد،  پروانه ی قایق خراب شده بود و دیگر هم درست نشد که کاش نمی آمد...

دیگر از ما کاری ساخته نبود. باید به زیارت بر می گشتیم ولی هیچ ماشینی نبود و من مجبور شدم لخت، سوار بر یک موتورسیکلت به زیارت برگردم( راننده ی موتورسیکلت کسی نبود جز مرحوم فخرالدین شریفی که خدایش بیامرزد. یادش به خیر آن شب به جانم رسید.) 

صبح با بوسه ای فراموش نشدنی که پدر بر پیشانیم زد بیدار شدم ولی راستش خود را به خواب زدم.

بعد از آن برخاستم و زود به طرف مدرسه ای رفتم که دیشب مردم بنار را در آن اسکان داده بودند. 

یکی از زیباترین صحنه ها را که هرگز فراموش نمی کنم آن روز دیدم و آن این بود که مردم زیارت به طرف مدرسه می رفتند تا اگر کسی به کمک و جا نیاز داشته باشد، به او کمک کنند. این حس هم نوع دوستی بین مردم زیارت و بنار را همیشه بیاد دارم. افرادی برای تقسیم زندگی خود با هم نوعان پیش قدم شده بودند که شاید از لحاظ مالی در مرتبه خوبی بسر نمی بردند ولی دلی داشتند به اندازه دریا. همانطور که هم اکنون هم بسیار از این دریا دلان در کنار خود می بینیم.

در آن روز بنا به گزارش هواشناسی بارش باران 228 میلی لیتر بوده و این یعنی به اندازه ی کل بارش یک سال استان.

امیدوارم شادی، سلامتی، آسایش و هم نوع دوستی چهار رکن اصلی زندگیتان باشد.

پایان

منبع :  ziyaratiha.ir


 نوشته شده توسط محمد غلامی در سه شنبه 95/10/21 و ساعت 4:34 عصر | نظرات دیگران()

توضیح : سرکار خانم سکینه کمالی نژاد که بی هیچ تردیدی استاد من است ، با مهربانی همیشگی خود به مناسبت تولد من ، شعری در گروه « کمپین دوست داران کتاب » گذاشتند . با سپاس از ایشان ، شعر را در اینجا می آورم و از شاگرد نوازی وی ، می نازم .  محمد غلامی

به روز دومین از ماه خرداد

خداوند بهترین ها را به ما داد

که زاده مادری پر مهر و خوش رو

یکی کودک پر از اخلاق نیکو

همان که زادگاه وی بنار است

همان شیرین بنار نامدار است

و آن مادر چه خوبش پرورانید

ز شهد جان خود او را چشانید

محمد نام کردش بی بهانه

به تعلیمش کمر بست عاشقانه

به نازش پروراند و رنج برد او

ز رنجش حاصلی چون گنج برد او

همان کودک که اکنون مرد گشته

محبت گستر فرزند گشته

معلم شد ز بهر روزگارش

و مادر را گرفته در کنارش

که وی بس نیکنام و مهربان است

به اندیشه و بینش پرتوان است

فروتن ، بی تکلف ، مهربان ، او

پر از احساس شعر و خوش بیان او

به دریای ادب بحری خروشان

به دنیای غزل چون فرش کاشان

که اشعارش فصیح و ناب باشد

پر از طعم خوش عناب باشد

الا استاد ! چون خورشید گشتی

بسی شیرین تو بر دل ها نشستی

بود مانند امروز ، زاد روزت

الهی که نبینم آه و سوزت

ندارم هدیه ای قابل برایت

بجز که می شوم من خاک پایت

بزرگی و ادیب و خوش کلامی

به دشتستان که نامت شد غلامی

سخن ها گفته ای بس خوب و عالی

ارادتمند و شاگردت کمالی

 

برازجان – دوم خرداد1395


 نوشته شده توسط محمد غلامی در یکشنبه 95/3/2 و ساعت 7:20 صبح | نظرات دیگران()

 تقدیم به محمد غلامی :

لحظه ای نیست که از خاطر و یادم بروی

و نثارت نکنم جان و جهانم نشوی

دم صبح و فلق از خواب که بر می خیزم

چشم بر هم نزده چشم و چراغم نشوی   


 نوشته شده توسط محمد غلامی در دوشنبه 95/1/9 و ساعت 7:54 صبح | نظرات دیگران()
<      1   2   3   4   5   >>   >
درباره خودم

ادبیات و فرهنگ
محمد غلامی
شعر ، خاطره ، مقاله و...

آمار وبلاگ
بازدید امروز: 50
بازدید دیروز: 93
مجموع بازدیدها: 291618
جستجو در صفحه

لینک دوستان
طراحی سایت و تولید نرم افزار تحت وب
جمله های طلایی و مطالب گوناگون
جوان ایرانی
بنارانه
اندیشه نگار
•°•°•دختـــــــــــرونه هـــای خاص مــــــــــــن•°•°•
افســـــــــــونگــــر
بلوچستان
جاده های مه آلود
رایحه ی انتظار
پایگاه خبری تحلیلی فرزانگان امیدوار
عصر پادشاهان
لحظه های آبی( سروده های فضل ا... قاسمی)
اقلیم شناسی دربرنامه ریزی محیطی
ل ن گ هــــــــک ف ش !
سایت اطلاع رسانی دکتر رحمت سخنی Dr.Rahmat Sokhani
دیباچه
نغمه ی عاشقی
بهارانه
محمد جهانی
وبلاگ شخصی مهندس محی الدین اله دادی
کانون فرهنگی شهدا
پژواک
پارمیدای عاشق
سایت مشاوره بهترین تمبرهای جهان دکترسخنیdr.sokhani stamp
****شهرستان بجنورد****
کلکسیون تمبرخانواده شهید محمدسخنی وجمیله رمضان
+O
سایت طنز و کاریکاتور دکتررحمت سخنی
ما با ولایت زنده ایم
عمو
سلام دوستان عزیزم به وبلاگ جبهه بیداری اسلامی خوش آمدید
طراوت باران
نیمکت آخر
تنهایی......!!!!!!
تعمیرات تخصصی انواع پرینتر لیزری اچ پی HP رنگی و تک رنگ و اسکنر
هستی تنهاااااا.....
►▌ رنگارنگ ▌ ◄
♥نقطه سر قبر♥
.: شهر عشق :.
تراوشات یک ذهن زیبا
پیامنمای جامع
بوی سیب
سایت روستای چشام
نرگس 1
فقط عشقو لانه ها وارید شوند
*×*عاشقانه ای برای تو*×*
رازهای موفقیت زندگی
دوره گرد...طبیب دوار بطبه...
برادران شهید هاشمی
شهداشرمنده ایم _شهرستان بجنورد
به تلخی عسل
عشق
@@@باران@@@
دریایی از غم
غدیریه
ऌ عاشق بی معشوق ऌ
گروه اینترنتی جرقه ایرانی
.:مطالب جدید18+ :.
غزل باران
wanted
آتیه سازان اهواز
دُرُخـــــــــــــــــــــــش
رویابین
اهلبیت (ع)،کشتی نجات ما...
کنیز مادر
نوری چایی_بیجار
روان شناسی * 心理学 * psychology
صاعقه
تینا!!!!
مهربانی
خیارج سرای من است
شَبـَــــــــــــــکَة المِشـــــــــــــکاة الإسلامیــــــــــة
مشق عشق ناز
سکوت پرسروصدا
دخترونه
ماه مهربان من
خودم وخودش

آشنایی با زبان تات
دلنوشته های یه عاشق!
علم نانو در زندگی
جامع ترین وبلاگ خبری
مهندسی پیوند ارتباط داده ها ICT - DCL
شایگان♥®♥
خواندنی های ایران جهان
احساس ابری
حرف های نگفته دلهای شکسته بارانی از غم
چیزهای جالب
متن ترانه ماندگارترین آهنگ های ایرانی
☻☺♫♪ دو دخـــــــتـــر ♣ ♠
به بهترین وبلاگ سرگرمی خوش امدید
جـــــــــــوکـ فــــــــــا
افسانه ی دونگ یی
محمدملکی
دوستانه
جوک و خنده
$عسل، شیرینی قلبها$
fazestan
زادگاهم بنارآبشیرین را دوست میدارم
قلب خــــــــــــاکی نوجوونی
Love
جزیره صداها
معماری
ساعت شنی
سایت گوناگون دکتر رحمت سخنی Dr.Rahmat Sokhani
طب پزشکی قانونی دکتر رحمت سخنی Dr.Rahmat Sokhani
طب سالمندان دکتررحمت سخنی Dr.Rahmat Sokhani
طب اورژانس دکتر رحمت سخنی Dr.Rahmat Sokhani
داستانهای واقعی روابط عمومی Dr.Rahmat Sokhani
لوگوی دوستان
پیوندهای روزانه
خبر نامه